System ochrony zdrowia w Rosji

Informacje ogólne i statystyczne o Rosji

Ludność ogółem – 141 mln
Gęstość zaludnienia – 8,70/km2
Odsetek kobiet w populacji – 54%
Ludność w wieku ≥ 65 lat jako odsetek populacji – 15%

Współczynnik dzietności (liczba urodzeń przypadająca na 1 kobietę) – 1,6
Współczynnik urodzeń (na 1000 mieszkańców) -12,6
Śmiertelność niemowląt (na 1000 żywych urodzeń) – 9
Śmiertelność noworodków (na 1000 żywych urodzeń) – 6

Flaga Rosji

Zgodnie z Konstytucją Federacji Rosyjskiej (1993), kwestie zdrowotne są pod wspólnymi kompetencjami Federacji Rosyjskiej i jej podmiotów. W sprawie ochrony zdrowia obywateli istnieje podział odpowiedzialności między różnymi szczeblami władzy.

Realizacja polityki ochrony zdrowia w Rosji na poziomie federalnym

  • opracowywanie zasad polityki zdrowotnej nakierowanej na ochronę zdrowia obywateli;
  • opracowanie i wdrażanie federalnych programów zdrowotnych obejmujących profilaktykę zdrowotną,
  • dostarczanie usług zdrowotnych;
  • edukacja zdrowotna;
  • określanie zasad finansowania systemu zdrowotnego oraz definiowanie wysokości wkładu budżetu federalnego;
  • określanie programów nauczania zawodów medycznych, zarządzanie specjalnościami lekarskimi;
  • ustalanie standardów jakościowych w usługach zdrowotnych oraz kontrola ich przestrzegania;
  • określanie zasad dostępu do świadczeń zdrowotnych;
  • nadzór sanitarno-epidemiologiczny;
  • licencjonowanie i akredytacja placówek ochrony zdrowia.

Realizacji polityki ochrony zdrowia w Rosji na poziomie regionalnym

  • opracowywanie regionalnych budżetów zdrowotnych i alokacja środków;
  • odpowiedzialność za utrzymanie infrastruktury technicznej placówek podległych władzom regionalnym;
  • zarządzanie regionalnymi programami zdrowotnymi;
  • definiowanie dodatkowych uprawnień w dostępie doświadczeń zdrowotnych nie objętych programami federalnymi;
  • regionalna koordynacja funkcjonowania poszczególnych podmiotów wchodzących w skład systemu zdrowotnego;
  • organizacja i koordynacja edukacji personelu medycznego.

Realizacji polityki ochrony zdrowia w Rosji na poziomie gminnym

  • organizacja i utrzymanie placówek ochrony zdrowia;
  • utrzymanie odpowiedniego stanu sanitarnego przestrzeni publicznej;
  • organizowanie lokalnych budżetów ochrony zdrowia.

Na personel medyczny składają się również felczerzy z położnymi. Felczerzy udzielają pierwszej pomocy oraz przeprowadzają rutynowe badania i szczepienia, nie mają jednak uprawnień do wypisywania recept; zastępują lekarzy głównie na wsi.

Ośrodki zdrowia w systemie opieki medycznej Rosji

Regionalne ośrodki zdrowia świadczą usługi średnio dla 7000 pacjentów. Lekarze i personel medyczny  w centrach zdrowia dysponując pewną ilością łóżek (zwykle 20–50), wykonują prostsze zabiegi chirurgiczne, a także świadczą usługi z zakresu opieki raczej socjalnej niż medycznej.

Polikliniki

Średnio świadczą usługi medyczne dla 1700 pacjentów (800 w przypadku pediatrów). Personel medyczny to głównie lekarze ogólni i specjaliści (zazwyczaj z zakresu ginekologii, kardiologii, reumatologii i onkologii).

Świadczenie usług II stopnia, jednak faktyczna granica pomiędzy opieką podstawową a specjalistyczną jest w tym wypadku bardzo płynna, m.in. z powodu powszechnej praktyki pomijania lekarza ogólnego i bezpośredniego korzystania przez pacjentów z usług specjalistów (blisko 30% pacjentów wybiera specjalistę z pominięciem lekarza pierwszego kontaktu), a także niezależnej praktyki lekarskiej (tylko w miastach).

Różne rodzaje poliklinik nakierowane są na konkretny rodzaj świadczonych usług (np. ginekologiczne, pediatryczne). Polikliniki przyzakładowe świadczą z kolei usługi dla pracowników (pozostałość po systemie Siemaszki).

Lecznictwo specjalistyczne obejmuje:

  • Szpitale regionalne;
  • Polikliniki regionalne;
  • Szpitale i polikliniki federalne (zazwyczaj w Moskwie).

Przeważająca część szpitali to publiczne placówki zarządzane przez władze regionalne. Znikoma cześć to placówki prywatne, odgrywają znaczącą role tylko w leczeniu stomatologicznym – aż 40%.

Od 1991 roku wielkość sieci placówek medycznych spadła na wszystkich poziomach opieki medycznej. W pierwszej dekadzie nastąpił stopniowy spadek liczby szpitali i urządzeń ambulatoryjnych, w drugim dziesięcioleciu nastąpił gwałtowny spadek wielkości sieci. W latach 1990-2000 liczba placówek szpitalnych zmniejszyła się o 16%, a liczba placówek ambulatoryjnych pozostała niezmieniona. W następnej dekadzie liczba placówek szpitalnych zmniejszyła się o 40%, a obiekty ambulatoryjne o 28%. Pojemność tych obiektów również zmniejszyła się w przeliczeniu na 10 000 ludności.

Liczba lekarzy na 10 000 ludności:

  • liczba lekarzy  – 50,1;
  • liczba stomatologów – 4,2.

BIBLIOGRAFIA

  1. http://apps.who.int/ghodata/?vid=16600&theme=country#
  2. http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0006/157092/HiT-Russia_EN_web-with-links.pdf

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *