Archiwa tagu: Służba zdrowia

Systemy wynagradzania personelu medycznego

Identyfikacja personelu medycznego

Do grupy tej zaliczono osoby wykonujące te zawody, które występują w badaniach statystycznych oraz regulacjach prawnych jako zawody medyczne. Są to lekarze, dentyści, pielęgniarki, położne, farmaceuci i diagnostycy laboratoryjni. Ich wspólną cechą, poza związaniem z ochroną zdrowia, jest uregulowanie ustawowe statusu zawodowego. Istnieje też kilka grup zawodowych, które są mniej ściśle kojarzone z ochroną zdrowia, np. psycholodzy czy dietetycy. W każdym z tych przypadków możliwe i powszechne jest wykonywanie tych zawodów poza sektorem ochrony zdrowia.

Personel Medyczny

Źródło: http://medikar.pl/pl,index,klinika,kadra_medyczna

Powyższe wymaga stworzenia i utrzymania systemu wynagrodzeń, będącego pochodną wypracowanej polityki płacowej. Koszty płacowe mogą stanowić nawet do 70% kosztów całkowitych, co powoduje, że myślenie o wynagrodzeniu powinno być integralną częścią strategii sektora medycznego.

Wynagrodzenie pracownika

Stanowi ono finansowy ekwiwalent za świadczoną przez niego pracę, tym samym jest ważną częścią stosunków pomiędzy organizacją a jej kadrami.

System wynagrodzeń

  1. Pozwala organizacji jednoczyć nie zawsze zbieżne cele pracowników i samej jednostki.
  2. Zakłada stosowanie pensji zasadniczej oraz zespołu różnorodnych bodźców, np.:
  • premii,
  • prowizji,
  • dodatkowych urlopów,
  • indywidualnych ubezpieczeń,
  • specjalnych warunków pracy itp..

Części składowe systemu wynagrodzeń

Każda organizacja powinna opierać swoją politykę wynagradzania na 3 zależnościach:

  • koniunktury gospodarczej;
  • warunków w danym sektorze rynku pracy;
  • rzeczywistej podaży pracowników i poytu na nich.

Silna presja na podwyżki wynagrodzenia oraz wysokie obciążenia fiskalne (podatki, składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe) sprawiły, że w miejsce zatrudnienia etatowego zaczęto zatrudniać personel medyczny, szczególnie lekarzy, w oparciu o umowy cywilno-prawne.

Wynagrodzenia w sektorze prywatnym są na ogół elastyczne, natomiast w sektorze publicznym są powiązane z odpowiednimi siatkami płac.

BIBLIOGRAFIA:

  1. Główny Urząd Statystyczny, „Podstawowe Dane z Zakresu Ochrony Zdrowia w 2009r.”, Warszawa 2010 http://www.stat.gov.pl/gus/5840_1899_PLK_HTML.html
  2. Naczelna Izba Lekarska, http://www.nil.org.pl/
  3. „Zarządzanie w opiece zdrowotnej. Nowe wyzwania.” Pod red. M. Kautscha. Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2010

System ochrony zdrowia w Austrii

Informacje ogólne i statystyczne o Austrii

Język urzędowy: niemiecki
Stolica: Wiedeń
Ustrój polityczny: republika federacyjna
Powierzchnia całkowita: 83 858 km
Liczba ludności (na 1.2011): 8 404 252
W Austrii jest ponad 8 milionów mieszkańców, z czego 98% stanowi ludność niemieckojęzyczna.

Raport Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wykazał, że wydatki na ochronę zdrowie w Austrii wynoszą rocznie ok. 11% PKB.

System ubezpieczeń w służbie zdrowia Austrii

Każdy mieszkaniec kraju musi płacić ubezpieczenie zdrowotne. Jest ono częścią socjalnego systemu ubezpieczenia. Stawka jest uzależniona od dochodów i stanowiska w pracy. W ramach ubezpieczeń obowiązkowych występują fundusze (24).

Socialversicherung – austriacki system ubezpieczeń społecznych stanowi fundament bezpieczeństwa społecznego. Jest to organizacja non-profit utworzona z mocy prawa.

Austria

Jednostką, która sprawuje nadzór nad systemem ubezpieczeń społecznych i monitoruje fundusze, jest Federalne Ministerstwo Pracy i Praw Socjalnych. Odpowiada ono w szczególności za ustalanie poziomu odpłatności za przepisywane leki, ustalanie kontraktów ze wszystkimi usługodawcami, kontrolowanie pracy funduszy.

W Austrii leki, których dotyczy częściowa odpłatność, znajdują się na tzw. pozytywnej liście a ich ceny określane są dekretem ministerialnym.

W skład pakietu ubezpieczeniowego (socjalno-zdrowotnego) wchodzą: obsługa medyczna przez lekarza ogólnego i specjalistów, leczenie dentystyczne, opieka szpitalna, wynagrodzenie chorobowe, programy prewencyjne i przesiewowe.

Większość łóżek szpitalnych należy do sektora publicznego, głównie prowadzonego przez prowincje (54,5%), gminy (16%) i kasy chorych (8%).

W 1998r. działało 325 szpitali z czego 142 stanowiły jednostki publiczne. 49 szpitali w Austrii należy do podmiotów prywatnych. 40% mieszkańców Austrii korzysta z możliwości prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych. Prywatne ubezpieczenia mogą być uzupełniające lub dodatkowe w stosunku do ubezpieczeń społecznych.

Jeżeli potrzebna jest hospitalizacja, lekarz pierwszego kontaktu wypisuje skierowanie do szpitala publicznego. W nagłych przypadkach można zwrócić się do szpitala publicznego bez skierowania.

Wybierając się do Austrii, należy pamiętać o karcie EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego), która na obszarze Unii Europejskiej stanowi podstawę do udzielenia koniecznych świadczeń zdrowotnych.

BIBLIOGRAFIA

  1. http://www.austria.info/pl/o-austrii/austria—informacje-podstawowe-1146005.html
  2. http://ec.europa.eu/health-eu/health_in_the_eu/ec_health_indicators/index_pl.htm
  3. OECD Health Data 2010
  4. http://www.ce.uw.edu.pl/pliki/pw/art-skrzyp.pdf
  5. http://www.oecd.org/document/0,3746,en_2649_201185_46462759_1_1_1_1,00.html